| Chu 的个人资料Chu~Jang[츄짱]照片日志列表 | 帮助 |
|
2月16日 Shanghai Mission 2เป็นครั้งที่ 2 ที่ต้องมาทำงานที่ Lotus ที่เซี่ยงไฮ้ (นี่ตกลงชั้นอยู่บริษัทอะไรกันแน่เนี่ย สับสนง่ะ)
คราวนี้นานกว่าครั้งแรกอีก ตั้งแต่ 7-28 กุมภา เกือบเดือน
แต่นายแอบบอกว่า คิดว่าจะได้กลับเร้อ แป่ว.. รายฟระ
เซ็งมาก โดนใช้งานหยั่งกะทาส นอนตี 2-3 เกือบทุกวัน
ไม่รู้งานด่วนอะไรกันนักหนา ทรุดโทรมสุดๆค่ะตอนนี้
โชคยังดีนะที่นายหนีกลับบ้านไปก่อน ยังได้มีเวลาหายใจบ้าง
หลายคนคงงงว่าไปทำไม ไปทำอะไร Lotus เกี่ยวไรกะ UBC แล้วทำไมต้องทำงานจนดึกดื่น
ไม่รู้จะตอบไงอ่า เค้าก้องงเหมือนกัน ทำไมต้องเป็นเค้าด้วยง่ะ
ตรุษจีนปีนี้ ไม่มีใครอยู่เล้ย คนไทยที่นี่ก้อกลับบ้านไปฉลองกับครอบครัว
โอ้วมายก๊อด อยู่คนเดียวอีกแล้วอ่า เฮ่อ ...
ที่นี่เค้าจุดพลุฉลองตรุษจีนกันใหญ่เลย ทำเอานอนไม่หลับ
เพราะมันดันจุดเอาตอนหลังเที่ยงคืน เสียงดังหยั่งกะจุดอยู่ข้างหู แล้วมันก้อดันจุดอยู่ข้างหูจิงๆ
เปิดหน้าต่างไปดู โอ้ มันจุดใกล้ขนาดนี้เลยเรอะ
ยังไม่พอ ตอนเช้าดันต้องตื่นเพราะเสียงประทัดอีก -..- ฉลองอะไรกันนักหนา
เหงาอ่ะ แงๆๆ อยากกลับบ้าน
อยู่ที่นี่จนจะกลายเป็นคนจีนอยู่แล้วเนี่ย ถ้ากลับไปพูดภาษาไทยไม่ได้ทำไง งุงิ
12月19日 Shanghai Missionมาทำงานที่เซี่ยงไฮ้ครั้งแรก เหนื่อย + หนาวมากๆ
เป็นการทำงานต่างประเทศครั้งแรก และยาวนานที่สุดตั้งแต่เกิดมา
ตั้งแต่ 13-30 ธันวา ไม่ได้กลับมาเที่ยวปีใหม่กะครอบครัวเยย
กว่าจะกลับ เค้าก้อไปกันหมดแร้ว..เศร้า T_T
ตอนแรกๆก้อคิดว่าคงจะได้เที่ยวบ้าง ที่ไหนได้ แมร่ง ทำงานทั้งวันทั้งคืน
ไปแค่วัดที่ wuxi ที่เดียว ไม่ค่อยจะมีอะไรเท่าไหร่
แล้ววันที่ไปเป็นวันที่อุณหภูมิลดต่ำสุดเหลือแค่ 1 องศา เที่ยวไม่สนุกเลย
นอนดึก ตื่นเช้าทุกวัน จนจะเป็นหมีแพนด้าอยู่แล้ว สิวขึ้นด้วย หน้าลอกอีกตะหาก
อากาศก้อโคดหนาว แล้วก้อดันไม่ได้เตรียมอะไรไปเล้ย ไม่อยากจะก้าวขาออกไปจากห้องเลยด้วยซ้ำ
เกิดมาก้อไม่เคยเจออากาศหนาวขนาดนี้ คนที่นี่บอกว่าจะหนาวขึ้นเรื่อยๆ
เซ็งเรย ไม่ชอบอากาศหนาวที่สุด ทรมานอ่ะ
แถมยังโดนทิ้งให้อยู่คนเดียวตั้งหลายวัน เอาล่ะสิ กับข้าวก้อทำไม่เป็น ทำไงดีหว่า -_-
พูดภาษาจีนก้อไม่ได้ ที่เรียนมาไม่ได้ช่วยอะไรเท่าไหร่
ไม่ได้เรียนถึงขั้นadvance ขนาดเอาไปใช้ติดต่องานในบริษัทได้
คิดถึงบ้านมากๆ อยากกลับไวๆง่า
11月12日 เอาผมคืนมาน้า...T_T
10月9日 ทำงานแล้วนะไม่ได้อัพมานานมาก ตั้งแต่เมื่อไหร่ก้อไม่รู้ เพราะหมู่นี้ไม่มีเรื่องน่าตื่นเต้นเลย
วันๆก้อเอาแต่อยู่บ้าน หางานมานาน ในที่สุดก้อได้ทำซะที
วันนี้ไปทำงานวันแรก ยังไม่เชิงทำจริงๆหรอก เหมือนไปเทรนงานมากกว่า
ก้อเพิ่งจะรู้นะว่างานเลขาเนี่ยก้อไม่ใช่ง่ายๆเลย จุกจิกมาก มีเรื่องให้ต้องจำเยอะสุดๆ
ที่สำคัญพี่เลขาเก่าเค้าจะเทรนงานให้แค่ 2 อาทิตย์เอง กำลังคิดอยู่ว่าถ้าไม่มีเค้าจะทำไงล่ะเนี่ย
เพราะทั้งเรื่องระบบขั้นตอน ชื่อคน เบอร์โทรสับ ทำbudget อะไรเนี่ยยังไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราวเล้ย
เท่าที่ฟังๆดูรู้สึกว่างานหนักเหมือนกันนะเนี่ย กลัวทำพังง่ะ
ตอนแรกๆก้อดีใจอยู่หรอกนะที่ได้ทำงาน ไปๆมาๆเริ่มรู้สึกเครียดนิดๆ
แต่ก้ออย่างว่าอ่ะ มันเพิ่งจะวันแรกเท่านั้น อะไรๆมันก้อยังไม่เข้าที่เข้าทาง
คงต้องรอไปซักพัก ตอนนี้ปล่อยให้ตัวเองนอยไปก่อนละกัน
ไว้มีอะไรหนุกๆจะมาเล่าให้เพื่อนๆฟังนะ(จะมีรึป่าวเหอะ)
p.s. ลืมบอกไปว่าทำที่ ubc ที่เดียวกะหนึ่งน่ะแหละ 555 6月10日 ความลาวมีจริงแต่คราวนี้ไม่ได้ลาวคนเดียวนะ เชื่อว่าเพื่อนๆหลายคนก้อคงลาวด้วยเหมือนกัน (รึป่าวหว่า)
เรื่องก้อมีอยู่ว่าวันนี้ตั้งใจมากว่าจะไปดูพลุ ได้ยินมาว่าจุดตั้ง 2 หมื่นนัด แล้วก้อใกล้บ้านซะด้วย
ฟังข่าวบอกว่าเค้าจะจุดกันที่แถวๆวัดอรุณ สามารถไปดูได้ที่ท่าราช และมหาลัยธรรมศาสตร์
ไอ้เราก้อเห็นว่าที่ธรรมศาสตร์น่าจะดี เพราะตรงลานปรีดีมันเป็นที่โล่งแล้วก้อติดริมแม่น้ำด้วย
เลยกระตือรือล้นจะไปมากๆ ก่อนออกจากบ้านฝนตกแต่ก้อไม่สนใจ อยากดูนี่นา
นัดกับทัตกะหมูดำไปถึงตอนเกือบ 2 ทุ่ม (เค้าบอกจะจุดตอน 2 ทุ่มครึ่ง เลยไปรอก่อน กลัวไม่มีที่ยืน) แต่เข้ามหาลัยไม่ได้ค่ะ เพราะอะไรรู้มั้ย เพราะพี่ยามบอกว่าต้องแสดงบัตรนักศึกษาไม่งั้นห้ามเข้า
เลยเดือดร้อนถึงคุณเพื่อนบุรชัย ต้องวิ่งเอาบัตรนักศึกษามาโชว์ แล้วพาเข้าไป
พอเข้าไปถึงลานปรีดี ไม่มีที่นั่งเลย แต่ก้อไม่เป็นไร ยืนนิดยืนหน่อย เดี๋ยวได้ดูพลุสวยๆก้อคุ้ม
ยืนรอๆๆ รอจนถึง 3 ทุ่ม ทำไมไม่จุดซะทีวะ จนกระทั่งวินาทีที่รอคอยมาถึง
"ปังๆๆ" ได้ยินเสียงพลุแว่วๆ แต่เอ๊ะ ไม่เห็นมีพลุซักกะอัน เห็นแต่แสงแวบๆไกลๆ
ที่ไหนได้ แม่ง มันเปลี่ยนที่จุด คือยืนผิดที่น่ะ ทุกคนที่อยู่ที่นั่นก้อแบบเหวอๆ ทำไมกูลาวแบบนี้
แต่มันไม่ใช่ความผิดของเรานะ และแล้วต่างคนก้อต่างวิ่งกรูกันออกจากมหาลัยไปเพื่อจะได้เห็น
เรากะเพื่อนวิ่งจากลานปรีดีมาถึงท่าช้าง เหนื่อยโคด คิดในใจว่าทำไมซวยงี้วะเนี่ย
แต่ก้อตลกดี ได้ออกกำลังไปในตัว แล้วพลุก้อสวยจริงๆ แค่มาดูพลุทำไมต้องเสียเหงื่อขนาดนี้นะ
ขากลับ ไม่มีแท็กซี่ผ่านมาซักคัน เลยต้องเดินกลับบ้าน สงสารขาอ่ะ วันนี้ใช้งานมันหนักมากทั้งยืน ทั้งวิ่ง ทั้งเดิน พอกลับมาถึงบ้าน เจอน้อง มันบอกว่าจะถ่อไปทำไม เมื่อกี้มันขึ้นไปดูบนดาดฟ้า เห็นชัดแจ๋วเลย
5月15日 ทายนิสัยจากตด ฮาดีอ่ะลองมาดูซิว่าเพื่อนๆเป็นคนประเภทไหนกัน
1. คนใจเย็น - คนที่กลั้นตดจนถึงจุดระเบิด 2. คนขี้โอ่ - คนที่ตดดังสนั่น แล้วยืนหัวเราะชอบใจ 3. คนไม่จริงใจ - คนที่ตด แล้วหันไปมองหน้าเด็ก 4. คนงก - คนที่ชอบยืนดมตดตัวเอง 5. คนโชคร้าย - คนที่ตด ขณะเอามือตบโต๊ะไปด้วยแต่พลาดจังหวะ(ซวย) 6. คนซาดิสต์ - คนที่ตดในผ้าห่มแล้วกดหัวแฟนตัวเองไปดม 7. คนเจ้าเล่ห์ - คนที่ตดพร้อมกับไอกระแอมเบาๆ 8. คนสุภาพ - คนที่กล่าวคำขอโทษ ก่อนและหลัง การตด(ทั้งๆที่อยู่คนเดียว) 9. คนมั่งคั่ง - คนที่ตดอย่างสม่ำเสมอ เป็นจังหวะ และยาวนาน 10. คนอำมหิต - คนที่ตดไม่มีเสียง แต่เหม็นโคตร 11. คนดีแต่พูด - คนที่ตดโคตรดัง แต่ไม่มีกลิ่น(เน้นการใช้เสียงเพื่อขู่ศัตรู) 12. คนหลายใจ - คนที่ตด ขี้ เยี่ยว ไปพร้อมๆกันในเวลาเดียว(หรือเรียกว่า ทวารสามัคคี) 13. คนใจบุญ - คนที่ตดอยู่หนือลม 14. นักวิทยาศาตร์ - คนที่ชอบวิเคราะกลิ่นตดว่าอาหารก่อนหน้าประกอบด้วยอะไรบ้าง 15. ผู้ดี - คนที่กลั้นตดไว้เป็นชั่วโมงเพื่อ กลับไปตดที่บ้าน 16. แพทย์ - คนที่ล้างมือ ก่อนและหลังตด ps. คิดถึงเพื่อนๆมาก จะบ้าตายอยู่แล้ว งานการก้อไม่มี แฟนก้อไม่มี เฮ่อ... ใครก้อได้ ช่วยทีดิ T_T 4月18日 กลับมาแล้วไปเที่ยวครั้งนี้ไม่น่าประทับใจเลยแฮะ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะไต้หวันมันไม่ค่อยมีอะไรน่าเที่ยว หรือว่าไกด์ไม่ได้เรื่องก้อไม่รู้
วันแรกไปถึง อากาศร้อนมาก ยังคิดอยู่เลยว่าดีนะที่ไม่เอาเสื้อหนาวหนาๆมา แล้วทางบริษัททัวร์ก้อบอกว่าอากาศจะอยู่ประมาณ 20 กว่าองศา คิดว่าคงกำลังดี ที่ไหนได้ วันรุ่งขึ้นโคดหนาว แถมฝนตกด้วย จะบ้าตาย ร่มซักคันก้อไม่มี ต้องไปหาซื้อเอา เลยทำให้เที่ยวไม่สนุกเลย เพราะฝนมันตกตลอดเวลา วันที่เหลือด้วย แย่มากๆ
ไกด์ก้อไม่ค่อยจะรู้เรื่องอะไร โดยเฉพาะไกด์ท้องถิ่นดันเป็นนักเรียนไทยที่ไปเรียนที่ไต้หวัน บอกว่ามาเป็นไกด์จำเป็นให้เพราะบริษัทขาดคน เวรจิงๆ ถามอะไรก้อตอบไม่ได้ ก้อเห็นใจอ่ะนะ เพราะเป็นครั้งแรก แต่ว่ามันแอบเสียอารมณ์อ่ะ ไกด์ไทยก้อไม่ได้ดีไปกว่ากัน แก่อีกตะหาก อิอิ
สถานที่เที่ยวก้อไม่ค่อยจะมีอะไร ส่วนมากพาไปวัด บอกว่าไปดูศิลปะ คิดว่าเป็นทัวร์ไหว้เจ้า พระราชวังที่โน่นก้อเหมือนของเมืองจีนแต่ไม่อลังการเท่า ตึก101เค้าก้อไม่ได้พาขึ้นไปข้างบน บอกว่าถ้าจะขึ้นก้อต้องเสียเพิ่ม เลยได้แต่ดูอยู่ไกลๆ
ที่เซ็งสุดๆเลยก้อตอนนั่งรถ มีป้าคนนึง แกอ้างว่าเมารถ แล้วบังเอิญในรถมันมีคาราโอเกะ เข้าทางแกเลย บอกว่าต้องร้องเพลงถึงจะหายเมา แล้วแกก้อเอาใหญ่ สั่งไกด์ว่าจะเอาเพลงโน้นเพลงนี้ ไม่ถามเพื่อนร่วมทัวร์เล้ยว่าอยากฟังรึป่าว คือแบบว่าอยากจะหลับแต่เสียงแกมันกวนโสดประสาทมากๆ พอร้องจบมีการถามเรียกเสียงปรบมืออีกด้วยนะ
สายการบิน china airline ไม่แนะนำให้ไปใช้บริการเด็ดขาด ทำเอาหัวใจจะวาย ตอนมันลดระดับ หยั่งกะเครื่องบินจะตก วูบไปวูบมา เสียวมาก แล้วพอตอนลดจอดก้อกระแทกซะ แบบว่ากลัวเครื่องบินไม่พังน่ะ เซ็งเลย
สรุปคราวนี้ไม่รู้ว่าไปเที่ยวหรือไปทรมานกันแน่ สิวขึ้นอีกตะหาก 3月11日 ทำไงดี"ขอแค่เวลาเราอยู่ใกล้กันแล้วมีความสุขมันน่าจะพอแล้ว"
คำพูดนี้คงฟังดูดีนะ ถ้ามันไม่ได้มาจากปากของผู้ชายที่มีแฟนอยู่แล้ว แต่กลับไปพูดกับผู้หญิงอีกคนนึง
หมายความว่ามีแฟนแล้วก้อไม่เป็นไร เป็นกิ๊กกันก้อพอ อย่างนั้นเหรอ
อยากจะรู้จังว่าถ้าแฟนของเค้ามีกิ๊กบ้าง เค้าจะรู้สึงยังไง
แล้วความรู้สึกของผู้หญิงอีกคนล่ะ ไม่แคร์บ้างเลยเหรอ
แบบนี้จะเรียกว่าเห็นแก่ตัวได้มัยนะ ผู้ชายแบบนี้ควรจะอยู่ให้ห่างมั้ย
กับคนที่ตัวเองชอบใครจะอยากเป็นแค่กิ๊ก
จะทำยังไงถ้าเกิดว่าต้องกลายมาเป็นผู้หญิงอีกคนนึงขึ้นมา
จะตัดใจ หรือจะยอม?
เรามีค่าแค่นี้เองเหรอ? จำเป็นจะต้องยอมเพื่อคนที่รักขนาดนั้นเลย? เค้ามีค่าขนาดนั้นเชียว?
เรื่องแบบนี้มันคงพูดยาก ถ้าไม่เจอกับตัวเองก้อคงไม่รู้
ไม่เคยคิดว่าคนที่เราคิดว่าพิเศษ ไม่เหมือนใครๆ จริงๆแล้วก้อไม่ได้ต่างจากคนอื่นเลย
ผิดหวัง เพราะความคาดหวังของตัวเอง
หรือจะเป็นเพราะตัวเราเองกันแน่ ถึงต้องเสียใจแบบนี้
เศร้าจัง 2月28日 ลาออกแล้ววันนี้ทำงานเป็นวันสุดท้าย รู้สึกใจหายเหมือนกัน จากที่เคยต้องตื่นเช้าไปทำงานทุกวัน ต่อไปนี้คงตื่นสาย นอนอืดอยู่กะบ้าน กินๆๆ อืมมมม อ้วนแน่ๆ จริงๆแล้วก้อไม่ได้อยากออกเท่าไหร่หรอกนะ เพราะชอบคนในบริษัทนี้ เป็นกันเองดี อยู่กันแบบครอบครัว ตั้งแต่ผู้จัดการ คนขับรถ ช่าง คุยเล่นกันหมด ไม่รู้ว่าถ้าไปทำงานที่อื่นจะได้บรรยากาศแบบนี้อีกรึป่าว น่าเสียดายจัง
มื้อกลางวันพี่ๆพาไปเลี้ยงข้าวที่ฟอร์จูน ตื่นเต้นมาก ไม่เคยไปมาก่อนทั้งๆที่อยู่ใกล้นิดเดียว ตอนแรกนึกว่าจะไปกันแค่ 3 คน ไปๆมาๆพอดีมีพี่อีก 2 คนก้อจะออกด้วยเหมือนกัน เลยชวนๆกันไปอีก สรุปไปทั้งหมด 10 คน ก้อดีเหมือนกัน กินอิ่ม เม้าแตก กว่าจะกลับมาถึงออฟฟิตเกือบบ่าย 2 ง่วงมากๆ ขี้เกียจทำงานสุดๆ ต้องขอบคุณพี่ๆที่มีน้ำใจ อุส่าพาไปเลี้ยง^^ เสียดาย ถ้าอยู่นานกว่านี้คงสนิทกันมากขึ้น แต่ไม่เป็นไร กะว่าจะแวะไปเยี่ยม เพราะยังไงก้อต้องเอาชุดฟอร์มไปคืนอยู่แล้ว หวังว่าเด็กใหม่จะใส่ได้นะ อิอิ
p.s. ขอบคุณพี่หยงที่เป็นทั้งเพื่อนร่วมงานและเป็นทั้งพี่สาวที่ดีมากๆคนนึง ตลอด 3 เดือนครึ่งที่ผ่านมา เจอหน้ากันทุกวัน จากนี้ไปคงไม่ได้เจอกันแบบนี้อีกแล้ว คิดถึงๆ 2月10日 ปลง..อย่าหวังว่า..ใครจะเป็นได้อย่างใจเราต้องการ เพราะตัวเราเองบางครั้งก้อไม่ได้อย่างใจตัวเองเช่นกัน
อย่าหวังว่า..จะต้องให้ใครรักเราตลอดไปโดยไม่เปลี่ยนแปลง เพราะเราเองก้อพร้อมที่จะเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลาเมื่อเรารักใคร
อย่าหวังว่า..ใครจะเข้าใจเราทุกเรื่อง เพราะบางเรื่องเราเองก้อไม่เข้าใจตัวเองเช่นกัน
อย่าหวังว่า..จะมีใครซักคนอยู่เพื่อเรา เพราะบางครั้งเราเองก้อยังไม่รู้ว่าจะอยู่เพื่อใคร
อย่าหวังว่า..ใครคนหนึ่งจะดีและสวยงามสำหรับเราตลอดไป เพราะบางครั้งเราเองก้อไม่ได้ดีกับเขาเสมอไปไม่ใช่เหรอ
อย่าหวังว่า..ใครคนหนึ่งจะหยุดชีวิตไว้ที่คุณ ถ้าคุณยังไม่พร้อมจะหยุดที่เค้าเช่นกัน
(Full House) 1月18日 คิดถึงเพื่อนๆอ่ะไม่ได้อัพมาตั้งนาน คิดถึงเพื่อนๆมากเลย อยากไปมหาลัย อยากไปเม้ากะเพื่อนๆอ่ะ
หลังจากไปเที่ยวปีใหม่กลับมา ไข้ขึ้นซะงั้น แย่มากๆ นอนซมอยู่บ้านตั้งหลายวัน ไม่ได้ไปทำงานอีกแหนะ ตอนนี้ผ่านมาเป็นอาทิดแล้วก้อยังไม่หายดีเลย อกหักอีกตะหาก เฮ่อ ชีวิตทำไมมันเศร้าหยั่งงี้น้า..
ทำงานก้อน่าเบื๊อ น่าเบื่ออ่ะ วันๆไม่ได้ทำอะไรเท่าไหร่เลย เงินเดือนก้อน้อย แถมยังต้องจ่ายค่าที่จอดรถเองอีกนะ เลยกะว่าจะออกละ หางานใหม่ดีกว่า แต่พี่ๆที่ทำงานน่ารักกันทุกคนเลย นิสัยดีอ่ะ ไม่รู้ว่าถ้าไปทำงานที่อื่นจะได้เพื่อนร่วมงานดีๆรึป่าว
พอทำงานแล้วรู้สึกตัวเองแก่ยังไงก้อไม่รู้ ทั้งๆที่จิงๆแล้วก้อยังอยู่ปี4อยู่เลยนะ เพื่อนๆจ๋าอย่าเพิ่งไล่เค้าออกจากเอกนะ อยากไปหามากๆเลย คันปากจะแย่แล้ว แต่ไปไม่ได้อ่ะ T_T 11月15日 ทำงานๆๆต้องไปทำงานแล้ววว ไม่อยากตื่นเช้าเลย -..- รถก้อติดมากๆ ใช้เวลาไปประมาณชั่วโมงกว่าๆแหนะ แค่คิดก้อเหนื่อยแล้วเนี่ย ยังดีที่ทำจันทร์-ศุกร์ ถ้ามีเสาร์อาทิดด้วยคงแย่อ่ะ ทำงานวันแรกก้อเป็นวันลอยกระทงเลย สงสัยปีนี้ก้อคงจะไม่ได้ลอยอยู่ดีอ่ะ ไม่รู้จะไปลอยกะใครดี เลือกไม่ถูก 555 ซะที่ไหนล่ะ ก้อหม่าม้ากะปะป๊าน่ะสิ ไม่ยอมให้ไป บอกว่ามันดึก คนเยอะด้วย อันตรายอ่ะ เลยอดเลย ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เล่นMSNเท่าไหร่ เพราะมัวแต่ไปหัดขับรถ เพื่อนๆอย่าคิดถึงนะ อิอิ ได้ไปขับขี่มาแล้วด้วย แต่กว่าจะได้ เฮ่อ ไปสอบมาตั้ง 2 ครั้ง ครั้งแรกตกตอนจอดเทียบ ครั้งที่ 2 ถึงจะผ่าน ลุ้นแทบตาย นึกว่าจะไม่ผ่านซะละ ดีใจๆ ใบขับขี่ๆๆๆ ทีนี้ก้อไม่ต้องกลัวตำรวจและ 555 10月24日 ปิดเทอมนี้ทำไรดีเป็นปิดเทอมที่น่าเบื่อมาก ไม่มีไรทำ แล้วก้อไม่อยากทำอะไรด้วย ปิดเทอมครั้งสุดท้ายแล้วอ่ะ
หัดขับรถมาได้เกือบอาทิดนึงแล้วมั้ง ยังไม่กล้าขับออกไปไหนเลย วันก่อนขับจากสาย2กลับบ้าน เกือบรถชนตายแหนะ พ่อด่าไปหลายที เสียวไส้มากๆ ไม่รู้เมื่อไหร่จะขับได้ซักกะที ไม่เห็นจะง่ายเลย มองกระจกด้านซ้ายไม่ถนัดเลยอ่ะ อู้ย เซ็งงง
มาว่ายน้ำกันเถอะ ลดพุง พักนี้ชักกินเยอะ กินแล้วก้อนอนไม่ได้ทำอะไรเลย ถ้าปล่อยไว้ต้องอ้วนแน่ๆ แต่ว่าไม่ได้ว่ายน้ำมาเกือบ10ปีละ จะเป็นยังไงไม่รู้ ยังไงก้อต้องว่ายอ่ะ ไม่งั้นกลายเป็นหมีแน่
เบื่อๆๆๆจ้า
10月15日 ในที่สุดเฮ่อ..ในที่สุดก้อจบแล้ว ลาก่อนชีวิตมหาลัย เทอมหน้าว่าจะแวะไปหาเพื่อนๆบ่อยๆ ก้อคิดถึงอ่ะ อยู่บ้านเฉยๆก้อไม่ได้ทำอะไร เบื่อๆๆๆ เดี๋ยวก้อต้องไปสมัครงานแล้ว ไม่อยากเล้ย ยังอยากเที่ยวเล่นอยู่น้า
ชีวิตในที่ทำงานก้อคงจะไม่เหมือนกะในมหาลัยหรอก น่ากลัวจัง
อดไปรับน้องเลยเพราะต้องไปสัมภาษณ์งาน ซึ่งก้อไม่รู้ว่าจะได้งานรึป่าว ถ้าไม่ได้เนี่ยแอบเคืองนะ เพราะอุส่าห์จะได้ไปเที่ยวกะเพื่อนๆในเอกแล้วทั้งที อยากไปมาก รอมาตั้งนาน แต่ก้อนะ อดอ่ะ เซ็งๆๆๆ 8月20日 What would you do?What would you do if every time you fell in love you had to say good-bye?
What would you do if every time you wanted somone but they never be there?
What would you do if you loved someone more than ever and you couldn't have them?
ทำไมนะ เวลาที่เราเริ่มจะรู้สึกว่าตัวเองต้องการอะไร มันมักจะสายไปทุกที คงจริงอย่างที่คนอื่นเค้าว่ากัน กว่าเราจะมองเห็นคุณค่าของสิ่งๆหนึ่ง ก้อต่อเมือมันจากเราไปแล้ว รู้สึกมันเหมือนการเลือกซื้อของอ่ะ เราไม่รู้ว่าของที่เราเลือกซื้อมามันจะดีกับเรา จะเหมาะกับเรามากกว่าของที่เราไม่ได้เลือซื้อมารึเปล่า แล้วถ้าซื้อมาแล้วมันเกิดไม่ชอบขึ้นมาล่ะ หรือมันเกิดไม่เหมาะกับเราขึ้นมาจะทำยังไง จะไปขายคืนใครเค้าจะรับรึเปล่า แล้วของที่เราไม่ได้เลือกซื้อชิ้นนั้นถ้ามีคนมาซื้อไปแล้วล่ะ จะต้องมานั่งเสียดายทีหลังเหรอ คิดไม่ออกว่าควรทำยังไงดี ตอนนี้มันสายไปแล้วรึเปล่านะ 8月7日 there's not much justice in the worldโลกนี้ไม่ยุติธรรมเลยจิงๆ อะไรที่อยากได้ก้อไม่ได้ อะไรที่ไม่อยากได้มันก้อจะเข้ามาให้เลือกเสมอ ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วยนะ น่าเบื่อๆๆๆ ไม่มีอะไรที่ลงตัวเลยรึไง จะต้องทำยังไงถึงจะได้สิ่งที่ตัวเองต้องการอ่ะ แบบว่าพยายามแล้วนะ แต่ก้อไม่เห็นมีอะไรดีขึ้นซักกะนิด เมื่อไหร่จะได้อย่างคนอื่นเค้าบ้างน้า เฮ้อ -..-!!
If there's any justice in the world -- ชอบเพลงนี้อะ คนร้องเสียงเท่มากๆ 7月14日 เบื่อๆๆเทอมนี้น่าเบื่อมาก งานเยอะ เรียนหนัก ปวดหัวๆๆๆ ไม่น่าลงเรียน 6 ตัวเล้ย จะรีบจบไปถึงไหนนะ งานท่ามหัวเอาตัวไม่รอดมากๆ ไม่มีเวลาทำอย่างอื่นเลย ใกล้สอบมิดเทอมแล้วด้วย เซ็งอย่างแรงอ่ะ 486 เรียนไม่รู้เรื่อง อาจานเป็นบ้าไปแล้ว พูดจาไม่รู้เรื่องเลย ต้องการอะไรจากนักเรียนเหรอ ไม่มีความรู้อะไรไปสอบแน่ จนป่านนี้ยังไม่ได้ดู manual เลย บอกว่าให้ไปขออาจานคนอื่นดูเอาเอง เวรเอ้ย.. 351ก้อขึ้นๆลงๆ งานต่อเนื่องกันไม่จบไม่สิ้นซะที วุ่นวายอยู่กะหัวข้อการทดลองเนี่ย ผ่านแล้วก้อยังต้องเครียดต่อไปอีก แถมยังต้องใส่ชุดทำงาน present อีก OMG!!อยากจะบ้าตาย 227 ก้อให้อ่านน้องเล็กอยู่ได้ เยอะชะมัด กะหนังสืออีก 8 บท นี่มิดเทอมรึป่าวเนี่ย นึกว่าปลายภาค ฆ่ากันเลยดีกว่ามั้ยเนี่ย |
|
|