เรื่องมันเศร้าจริงๆ ไม่น่าหาเรื่องเล้ย

เรื่องมีอยู่ว่า พอดีผมมันยาวมากแล้ว บวกกับปลายผมมันก้อเริ่มจะเสียแล้ว

แม่ก้อบ่นๆว่ามันยาวแล้วนะ ดูไม่สดใสเลย เลยเกิดความคิดว่าจะไปตัดผมขึ้นมา

จริงๆก้อคิดอยู่นานว่าจะไปตัดที่ไหนดี แต่ก้อคิดว่าแค่ตัดปลายออกซัก 2 นิ้ว คงไม่ต้องไปแถวสยามก้อได้ มันแพง (ไม่น่างกเลย)

แล้วพอดีเมื่อวานแม่จะไปดัดผมที่ร้านประจำ อยู่แถวบ่อนไก่ เลยไปด้วย คิดว่าร้านไหนคงเหมือนๆกัน

เห็นว่าร้านนี้คนก้อตัดเยอะ แค่ตัดปลายออก คงไม่น่าเกลียด

ที่ไหนได้ อยากจะบ้าตาย ตอนตัดมันก้อตัดอยู่ข้างหลัง มองไม่เห็นว่ามันตัดออกไปเท่าไหร่

พอตัดเสร็จ ใจหายเลย ช๊อคมาก ที่บอกว่า 2 นิ้ว แต่มันหายไปประมาณ 5 นิ้วได้!! (มันใช้อะไรวัดวะ)

แต่ตอนนั้นยังสงบสติอารมณ์ได้ คิดว่าเดี๋ยวรอดูตอนไดร์เสร็จก่อน

พอไดร์เสร็จเรียบร้อย น้ำตาร่วงเลย ผมสั้นมาก แถมมันยังไม่ซอยให้ด้วย ตัดซะตรงเพี๊ยะหยั่งกะเด็กม.ต้น

โกรธมากๆๆๆๆ อยากจะเอาไดร์เป่าผมปาหน้าอีป้าคนตัด (นี่เมิงฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องรึไงวะ)

เสียดายผมโคดๆ กว่าจะยาวได้ขนาดนี้ เป็นปีอ่ะ  (เพื่อนๆคงรู้ว่าผมเรายาวแค่ไหน)

อยู่ๆก้อสั้นกุดเลย แถมยังฟูเป็นอีบ้า อีป้าเห็นว่าเราใจเสีย เลยทำมาเป็นมาปลอบ บอกไม่สั้นหรอกๆ กำลังดี (ไม่สั้นพ่อเมิงดิ)

วันรุ่งขึ้นเลยรีบบึ่งไป chick club แบบว่าใครก้อได้ช่วยกุด้วย ทำอะไรก้อได้ ให้มันพอดูได้หน่อย

โชคดีที่พอตัดเสร็จแล้วมันยังพอโอเค ถึงจะสั้นแต่ก้อยังเป็นทรงล่ะวะ

ฮือๆ ต่อไปนี้จะไม่ไปเหยียบร้านนั้นอีกแล้ว แม่ง อยากเอาระเบิดไปปา

จะไม่ตัดผมร้านโนเนมอีกแล้วด้วย กลัว+เข็ดอ่า..

 

สาธุๆ ขอให้ผมยาวเร็วๆเถ้อ-..-